Oedipus Steps: Μια Καταβύθιση στις “Τυφλές Γωνιές” του Μύθου στο Αρχαίο Στάδιο Επιδαύρου 10 και 11/07/2026.
Στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου 2026, το Αρχαίο Στάδιο της Επιδαύρου υποδέχεται μια πρόταση που υπόσχεται να επαναπροσδιορίσει τη σχέση μας με τον οιδιπόδειο μύθο. Ο συνθέτης Ζήσης Σέγκλιας, πραγματοποιώντας το ντεμπούτο του στο Φεστιβάλ, παρουσιάζει το έργο “Oedipus Steps”, μια performance που επιλέγει να μην αναμετρηθεί άμεσα με τις σοφόκλειες τραγωδίες, αλλά να “διαθλάσει” την κληρονομιά τους.
Το “Unseen Footage” ενός Μύθου
Το Oedipus Steps δεν αποτελεί μια ακόμη διασκευή της κλασικής τραγωδίας. Αντίθετα, ο Σέγκλιας προσεγγίζει τον ήρωα μέσα από τη φαντασιακή του απόσυρση. Το έργο λειτουργεί ως “unseen footage” (αθέατο υλικό): επικεντρώνεται στις τελευταίες στιγμές του Οιδίποδα, όταν εκείνος εγκαταλείπει τη σκηνή και το ίδιο το κείμενο, για να περπατήσει μόνος προς το δάσος.
Εκεί, σε έναν χώρο εκτός σκηνικού χρόνου, ο ήρωας παύει να είναι ο “Οιδίποδας” των αιώνιων στίχων και γίνεται ένας άνθρωπος σε κατάσταση οριακής σύνοψης της επίγειας διαδρομής του.
Μουσική και Δραματουργία
Η κεντρική ιδέα του έργου περιστρέφεται γύρω από την εσωτερική θερμοκρασία του ήρωα. Πώς ηχούν οι ψίθυροι και οι κραυγές ενός άνδρα που αποσύρεται από το βλέμμα του κοινού;
- Το Όργανο-Πρωταγωνιστής: Η σύνθεση βασίζεται στο σόλο κοντραμπάσο, ένα όργανο επιλεγμένο για τη φυσική του ικανότητα να παράγει δραματικότητα, λειτουργώντας ως η ραχοκοκαλιά που αποτυπώνει την εσωτερική σύγκρουση του Οιδίποδα.
- Σύνθεση Τεχνών: Σε διάρκεια 45 λεπτών, το έργο επιχειρεί μια τολμηρή συνάντηση μουσικής, χορού και λόγου.
Γιατί το “Oedipus Steps” έχει σημασία
Το έργο του Ζήση Σέγκλια δεν είναι απλώς μια μουσική παράσταση, αλλά μια υπενθύμιση για τις “τυφλές γωνιές” των κλασικών κειμένων.
“Το έργο αποτελεί μια αστραφτερή υπενθύμιση ότι ο Θηβαϊκός κύκλος παραμένει ένα ακούραστο εργαστήρι νοήματος που μπορεί και συνομιλεί απευθείας, μέσα από τους αιώνες, με τις πιο σύγχρονες και τολμηρές μουσικές αναζητήσεις.”
Το Oedipus Steps μάς καλεί να κοιτάξουμε πέρα από τα ειπωμένα, αναζητώντας τα δραματουργικά “κοιτάσματα” που κρύβονται στις σιωπές και τις παύσεις των μεγάλων μύθων. Μια performance που προκαλεί το κοινό να αναρωτηθεί: τι συμβαίνει όταν ο ήρωας σταματά να ερμηνεύεται και αρχίζει να βιώνει τον απόηχο της ύπαρξής του;
