Δήμαινα Επιδαύρου: Το Τέλος Εποχής για το Αχλάδι;
Η αγωνία των παραγωγών και η στροφή στην αναζήτηση μεροκάματου
Η Δήμαινα Επιδαύρου, μια περιοχή παραδοσιακά ταυτισμένη με την παραγωγή αχλαδιού, βρίσκεται σήμερα σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Η καλλιέργεια που κάποτε αποτελούσε την οικονομική ραχοκοκαλιά της τοπικής κοινωνίας συρρικνώνεται δραματικά, αναγκάζοντας τους αγρότες να εγκαταλείψουν τη γη τους προς αναζήτηση σταθερού εισοδήματος.
Η Ακτινογραφία της Κρίσης
Η πτώση της παραγωγής είναι σοκαριστική. Ενώ πριν από μια δεκαετία η Δήμαινα παρήγαγε περίπου 1.000 τόνους αχλάδια, σήμερα η ποσότητα αυτή έχει κατρακυλήσει στους 200 τόνους.
Οι βασικοί λόγοι της υποχώρησης συνοψίζονται στα εξής:
- Εκτόξευση του κόστους: Η καλλιέργεια (ειδικά της ποικιλίας «Κρυστάλλι») είναι εξαιρετικά δαπανηρή.
- Έλλειψη εργατικών χεριών: Η ανεύρεση προσωπικού έχει γίνει πλέον ακατόρθωτη αποστολή.
- Χαμηλές τιμές παραγωγού: Με τις τιμές να κυμαίνονται μεταξύ 0,60€ και 0,70€, το κέρδος εκμηδενίζεται.
Από το Χωράφι στις Ιχθυοκαλλιέργειες
Η ανάγκη για επιβίωση έχει οδηγήσει σε μια μαζική εσωτερική «μετανάστευση» των εργαζομένων. Πάνω από εξήντα οικογένειες της περιοχής έχουν ήδη εγκαταλείψει τα δέντρα τους για να εργαστούν στις μονάδες ιχθυοκαλλιέργειας της Επιδαύρου, ενώ άλλοι αναζητούν διέξοδο σε τουριστικές ή εμπορικές επιχειρήσεις.
«Τα προηγούμενα δύο χρόνια εργαζόμουν το καλοκαίρι ως οδηγός για να καλύψω τα έξοδα των κτημάτων μου», αναφέρει χαρακτηριστικά ο παραγωγός Ανδρέας Αγγέλου, αποτυπώνοντας το παράδοξο του να δουλεύει κανείς αλλού για να μπορεί να συντηρεί τη γη του.
Το Αδιέξοδο της Βιολογικής Καλλιέργειας
Αν και το 2021 η βιολογική καλλιέργεια παρουσιάστηκε ως «σανίδα σωτηρίας» λόγω των επιδοτήσεων, η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική. Όπως εξηγεί ο γεωπόνος Τάσος Μπινιάρης:
- Προβλήματα απορρόφησης: Η αγορά δεν απορρόφησε τις ποσότητες που αναμένονταν.
- Πιέσεις εμπόρων: Οι αυστηροί ποιοτικοί έλεγχοι και οι χαμηλές τιμές που επέβαλαν οι έμποροι έφεραν τους παραγωγούς σε χειρότερη μοίρα από τη συμβατική καλλιέργεια.
- Γραφειοκρατία: Οι αυξημένοι έλεγχοι και οι απαιτήσεις οδήγησαν πολλούς στην αποχώρηση.
Το Μέλλον: Ελιά ή Εγκατάλειψη;
Η νέα γενιά, βλέποντας τους γονείς της να μοχθούν χωρίς οικονομικό αντίκρισμα, γυρίζει την πλάτη στο αχλάδι. Η μόνη εναλλακτική που φαίνεται στον ορίζοντα είναι η ελιά, η οποία απαιτεί λιγότερα έξοδα και λιγότερες ώρες εργασίας.
Η ελπίδα για τη φετινή χρονιά: Παρά την τραγική κατάσταση, η φύση φέτος δείχνει το καλό της πρόσωπο. Η ανθοφορία είναι εξαιρετική και οι παραγωγείς εναποθέτουν τις τελευταίες τους ελπίδες στην παραγωγή που θα κριθεί στα τέλη Μαΐου. Ωστόσο, ο φόβος παραμένει: αν δεν αλλάξουν τα δομικά προβλήματα της αγοράς, σε δέκα χρόνια η αχλαδιά στη Δήμαινα μπορεί να αποτελεί απλώς μια ανάμνηση.
